[eslembetül]

Sevgili dostlar; tam iki aydır yazmıyorum veya yazamıyorum.. 25 Haziran’da Umre için gittiğim Kutsal Topraklarda kaldığım sürede Türkiye’de gündem, sıcaklığını yitirmemiş, aksine artırarak devam ettirmişti. Kutsal Topraklarda biraz olsun, “manevi atmosfere yoğunlaşayım” diye düşünseniz de orada da uzak kalamıyorsunuz maalesef.. Bir akşam vakti, Türkiye’den sizi arayan bir Tv kanalı editörü, “Hocam Saadet Partisi kongresi karıştı, konuk alabilir miyiz sizi?” diyordu.

Oysa bu gelişmeden hem haberim yoktu. Hem de kendime ilke edinmiştim bu parti hakkında konuşma ve yazmanın anlamsızlığı konusunu..

Tam iki ay sabrettim. Suudi Arabistan’da 20 gün kaldıktan sonra Türkiye’ye döndüm. Ama bu parti hakkındaki kaynayan kazan yakmaya başladı. O kadar ki gittiğiniz her ortamda konuşuluyor. Dahası artık kılıçlar çekilmiş durumda. Her an her şey olabiliyor. Örneğin Milli Görüş tarihinde görülmemiş bir şekilde Milli Görüş’ün Lideri Prof. Dr. Necmettin Erbakan iftar verirken, Milli Görüş’ün temsilcisi iddiasındaki Saadet Partisi aynı akşam başka yerde iftar verebiliyor. Bu görülmemiş bir şeydir. Zira hiçbir Saadet Partisi iftarı, hele bir de ‘genel başkan’ unvanlı biri varsa, o iftar Erbakan’sız yapılmazdı. Ama artık bu da oldu. Erbakanlı iftar Kocaeli’nde, Genel Başkanlı iftar İstanbul’da.. Dahası, Genel Başkan’ın katıldığı iftarda günler öncesinden duyurusu ve anonsu yapılan protesto gerçekleşti. Masalar devrildi, genel başkana tuzluk fırlatıldı.

İstanbul’da, kimilerine göre, “çeyrek genel başkan olan” şahısa tuzluk fırlatılırken, Kocaeli’nde Milli Görüş’ün lideri, “Sadakatten, ahlak ve maneviyattan, Mili Görüş’ün esaslarından ve bu esaslara bağlılığın öneminden” bahsediyordu.

Görünen o ki; yüzde 1 ve 2’lerle ifade edilir hale gelen bu parti, bir kez daha karpuz gibi ortadan ayrılma yolunda ilerliyor.. Dinlediğimiz bir kanat, Numan Bey’in,” Milli Görüş’le alakasının kalmadığını, partiyi sağcılaştırıp, bir ANAVATAN ve Doğru Yol yolunda ilerlettiğini,“Milli Görüşçülük”te AK Parti’nin bile gerisinde kaldığını, Erbakan’a büyük vefasızlık yapıldığını” söylerken, diğer kanat ise, Erbakan fikirlerinin artık günümüzde prim yapmadığını, Erbakan ve yol arkadaşlarının kenara çekilmesi gerektiğini ifade ediyorlardı..

Bu durum üzücü mü? Elbette üzücü..

Yalnız Erbakan Hoca Kocaeli’nde konuşurken, Milli Görüş hareketinin başarılarından bahsetti, bunları tek tek sıraladı.

Örneğin, 1969’da tek başına çıkılan yolda kısa süre sonra partisinin Meclis’e girdiğini, 1974 Barış Harekatı’nda aktif rol aldığını, Türkiye’nin İslam Konferansı Teşkilatı’na kendi dönemlerinde tam üye olduğunu, 600 İmam hatip okulu ve Kur’an Kursu’nun açıldığını, 1980 yılında Kudüs’ü Başkent ilan eden İsrail’e tam tepki göstermeyen hükümeti protesto için yapılan tarihi mitingi ve dönemin Dışişleri Bakanını nasıl gensoruyla devirdiklerini, son iktidarlarında ise D-8 gibi yapılanmayla İslam Birliğini kurduklarını, dolara karşı mücadele ettiklerini, denk bütçeyi nasıl yaptıklarını anlattı.

Elbette konuşmasının en önemli yanını yine ömrünü onunla mücadeleye adadığı, ancakNuman Bey’in pek konuşmadığı Siyonizm oluşturdu.

Hoca bunları sayarken, aklımdan, Erbakan’ın tek başına çıktığı yolda, sıfırdan oluşturduğu harekette kendi gazetesini, iş dünyası derneğini, vakıflarını da ihmal etmeyip kurduğu aklıma geldi.
Haksız da sayılmazdı, bugün, İslamcı entelektüel, cumhurbaşkanı, başbakan, medya, iş derneği ve vakıflarda onun teri vardı. Kısacası Kemalist statükonun “Siyasal İslamcı”diye yaftaladıkları “gözü açık – şuurlu Müslüman” olgusu onun eseriydi.

Bu noktada Numan Kurtulmuş’u elbette Erbakan’la kıyaslamak hatadır.. Ancak, Numan Bey’in son iki yıllık genel başkanlık dönemine baktığımızda pek de parlak ve başarılı olduğu söylenemez. Zira, Erbakan’ın tek başına ve sıfırdan aldığı bir hareketi 2 yıl sonra getirdiği notayla, Numan Bey’in 2 yılık dönemde hazır teşkilat, hazır medya, hazır çevre desteği varken dahi partinin yerlerde sürünmesi, teşkilatın ikiye bölünmesi pek başarıyla açıklanır durum değildir sanıyorum.

Numan Bey bu süreçte, evet muhalefet anlayışına yeni bir tarz getirmiştir, ama bu tarz, AK Parti iktidarının yaptıklarını onaylayıp destek vermekten öteye geçememiştir. Elbette bir iktidarın doğru yaptıklarını taktir etmek erdemdir. Ancak, siz muhalefet partisi ve lideriyseniz, iktidarın adımlarından daha cesur, daha, ileri adım atabilmeli, yol gösterebilmelisiniz. İktidarın peşinden sürüklenmek yerine, önünü açabilmelisiniz.

Başbakandan daha çok halkçı, iktidardan daha çok statükoyla mücadeleci olmalısınız. Yoksa, Ankara’da kongre yaptığınız gün, 10 gazeteye manşet olmuş, dershane parası ödeyemediği için annesi hapise, kendisi intihara giden genci tek satırla bile konuşmanıza dahil etmezseniz bu sizin, “tuzunuzun kuru olduğu” yorumunu güçlendirir.

Bu süreçte ne yazık ki, aktif ve daha atılgan bir muhalefet ortamı varken, bunun yerine daha pasif, sıradan, sönük ve vasat bir noktada durulmuştur.

İşin ilginci, Recep Tayyip Erdoğan, Başbakan olmasına rağmen, sisteme, statükoya, Kürt sorununa, hak ve özgürlüklere yönelik muhalefetini ondan daha sert yapmış ve yapmaya da devam etmektedir.. Yani Sayın Erdoğan iktidar ama en büyük ve etkili muhalefet lideri olmaya da devam etmektedir..

Numan Bey’in belki de en önemli başarısı bu süreçte, Sayın Erbakan’nın, “Milli Görüş esaslarından uzaklaşıldı” tezini doğrularcasına, Milli Görüş’ün temel esaslarını benimseme noktasında da soru işaretlerine yol açmış olmalı ki, bugün Milli Görüşçü taban, “Erdoğan mı daha Milli Görüşçü, Numan bey mi” sorusunu ciddi olarak sormaya başlamıştır.

Muharrem Coşkun

[Büşra Başak]

eslembetül Kullanıcı Adlı Üyeden Alıntı

Örneğin Milli Görüş tarihinde görülmemiş bir şekilde Milli Görüş’ün Lideri Prof. Dr. Necmettin Erbakan iftar verirken, Milli Görüş’ün temsilcisi iddiasındaki Saadet Partisi aynı akşam başka yerde iftar verebiliyor. Bu görülmemiş bir şeydir. Zira hiçbir Saadet Partisi iftarı, hele bir de ‘genel başkan’ unvanlı biri varsa, o iftar Erbakan’sız yapılmazdı. Ama artık bu da oldu. Erbakanlı iftar Kocaeli’nde, Genel Başkanlı iftar İstanbul’da.. Dahası, Genel Başkan’ın katıldığı iftarda günler öncesinden duyurusu ve anonsu yapılan protesto gerçekleşti.




Hoca bunları sayarken, aklımdan, Erbakan’ın tek başına çıktığı yolda, sıfırdan oluşturduğu harekette kendi gazetesini, iş dünyası derneğini, vakıflarını da ihmal etmeyip kurduğu aklıma geldi.
Haksız da sayılmazdı, bugün, İslamcı entelektüel, cumhurbaşkanı, başbakan, medya, iş derneği ve vakıflarda onun teri vardı. Kısacası Kemalist statükonun “Siyasal İslamcı”diye yaftaladıkları “gözü açık – şuurlu Müslüman” olgusu onun eseriydi.


Bu noktada Numan Kurtulmuş’u elbette Erbakan’la kıyaslamak hatadır.. Ancak, Numan Bey’in son iki yıllık genel başkanlık dönemine baktığımızda pek de parlak ve başarılı olduğu söylenemez. Zira, Erbakan’ın tek başına ve sıfırdan aldığı bir hareketi 2 yıl sonra getirdiği notayla, Numan Bey’in 2 yılık dönemde hazır teşkilat, hazır medya, hazır çevre desteği varken dahi partinin yerlerde sürünmesi, teşkilatın ikiye bölünmesi pek başarıyla açıklanır durum değildir sanıyorum.

[TEŞKİLAT]

güzel tesbitlerin bulunduğu bir yazı sanırım 2 yıldır herkesin içinde olan fakat bir türlü söyleyemediği şeyler burada apaçık şekilde söylenmiş
yazı için teşekkürler